Hukuk Terimleri Sözlüğü

kefil

Kefalet sözleşmesi yoluyla alacaklıya karşı, borçlunun borcunu ifa etmemesinin sonuçlarından kişisel olarak sorumlu olmayı taahhüt eden kişi.
Kefalette kefil, var olan bir alacak-verecek ilişkisine dahil olarak bu ilişkideki borçlunun borcunu ödememesi halinde borcu onun yerine ödeyeceğini taahhüt eder. Kefil hiçbir zaman asıl borçlunun borcunu ödemesini temin etmeyi taahhüt etmez. Yalnızca borcun ödenmemesi halinde alacaklının zararını kendisinin gidereceğini taahhüt eder.
Kefalet borcu sadece sözleşmeden değil, haksız fiilden, sebepsiz zenginleşmeden veya kanundan da kaynaklanabilir.
Kefalet sözleşmesi kefil ile alacaklı arasında yapılır. Asıl borçlu hiçbir suretle sözleşmenin tarafı değildir. Hatta kefil, asıl borçlunun rızası olmaksızın dahi yükümlülük altına girebilir.

Mevzuat

• TBK MADDE 581 vd.